قانون روابط موجر و مستأجر ۱۳۷۶ — ۱۳۷۶/۰۵/۲۶ (ماده ۲ اصلاحی ۱۴۰۳/۰۲/۱۰) — ماده ۴

ودیعه، تضمین و خسارت

در صورتی که موجر مبلغی به عنوان ودیعه یا تضمین یا قرض‌الحسنه و یا سند تعهدآور و مشابه آن از مستأجر دریافت کرده باشد تخلیه و تحویل مورد اجاره به موجر موکول به استرداد سند یا وجه مذکور به مستأجر و یا سپردن آن به دایره اجراست. چنانچه موجر مدعی ورود خسارت به عین مستأجره از ناحیه مستأجر و یا عدم پرداخت مال‌الاجاره یا بدهی بابت قبوض تلفن، آب، برق و گاز مصرفی بوده و متقاضی جبران خسارات وارده و یا پرداخت بدهی‌های فوق از محل وجوه یاد شده باشد موظف است همزمان با تودیع وجه یا سند، گواهی دفتر شعبه دادگاه صالح را مبنی بر تسلیم دادخواست مطالبه ضرر و زیان به میزان مورد ادعا به دایره اجرا تحویل نماید. در این صورت دایره اجرا از تسلیم وجه یا سند به مستأجر به همان میزان خودداری و پس از صدور رأی دادگاه و کسر مطالبات موجر اقدام به رد آن به مستأجر خواهد کرد.

به زبان ساده: تخلیه در برابر پس دادن ودیعه است. اگر موجر خسارت می‌خواهد باید همزمان دادخواست بدهد تا بخشی از ودیعه تا رأی دادگاه نگه داشته شود.

بازگشت به فهرست قوانین